توضیح سایت پروسه: این مقاله درکنفرانس صدمین سال انقلاب مشروطیت ایران: بررسی تجربیات گذشته وامکانات آینده‌ی استقرار دموکراسی درایران، خاورمیانه و آسیای میانه، پنجم تا هشتم آوریل ۲۰۰۶، دردانشگاه نورت‌ایسترن‌ایلینوی واقع درشیکاگو، ارائه شده و پیش از این در نشریه‌ی آرش(شماره‌ی ۹۶) نیز منتشر شده است. به درخواست ما و به لطف جناب دکتر سیروس بینا، این مقاله در سایت

براي پاسخ به سوال جنبش خودانگيخته يا سازمان‌دهي آگاهانه؟ پيش‌تر با ترجمه‌ي مقاله‌ي كميته‌هاي كارخانه و مبارزه براي سرنوشت انقلاب 1917 روسيه پراتيك طبقه‌ي كارگر مبتني بر رابطه‌اش با توليد را در بازه‌ي زمانيِ از چندين ماه پيش از انقلاب 1917 تا حدودا سال 1929 دنبال كردم. اكنون بر آن‌ام كه مسيرم را از منظري ديگر دنبال كنم. بر آن‌ام

برای دانلود کتاب اینجا کلیک کنید

برای دانلود کتاب بر روی این لینک کلیک کنید.

مارکس پیش از هر چیزی یک انقلابی بود. فردریک انگلس در مراسم خاک سپاری مارکس یادآوری نمود که «مأموریت واقعی اش در زنده گی یاریگری در امر سرنگون ساختن جامعه سرمایه داری و اشکال حاکمیت برآمده از این نظام به هر شکل ممکن، و یاری رساندی به پروژه‌ی رهایی پرولتاریای عصر حاضر بوده است.»[1] سوال، اما، این است که آیا