برای دانلود کتاب اینجا کلیک کنید.

در حیاط همچون سرنوشت من میان شاخه های بادام سرگردان است. رمه ی اسب سیاهی از دوردست کمرگاه تپه ی سفید را می شکند من هوس رفتن می کنم و خود را مچاله می کنم. باد می وزد بر تنه ی درختان و من خود را مچاله می کنم. ابرها تپه ها را می پوشانند رخسارم پر می شود ز

«معما» اگر لهجه بودی واژه ای ساده می شدم که کودکان آرام در گوش بادبادک ها پچ پچ می کنند آنگاه که پرواز مفهوم می یابد. اگر خواب بودی آن لحظه ی صبحگاهی می شدم که باد پرده را مثل پرستویی خسته می رباید و روز آغاز می شود و بیشه زار می رقصد. اگر باد بودی عریان می شدم

دنیا از نقاشی هایم تبخیر شد، وقتی خنده هایت راموج های گرسنه بلعیدند! به انگشتان کوچکت که پناه آوردم، واژگون شدیم در هم: من در خانه ای که میخواستی بکشی تو در خوابم که حسرت پراندن موج ها خفه اش کرده.

برای دانلود کتاب اینجا کلیک کنید