اشعاری از: ستوده تابش ۱ سر بلند کردم تا جایی که برهوتِ بیمرز راه داد نگاه کردم و سر گرداندم تا جایی که تصویر موج برداشت و جنون سر زد! هیچ خری نبود اسبی بزی سگی، گرگی حتا جیرجیرک و ملخی! اما ما سخت جان ،جانوران زیرِ تیغِ آفتاب با پوستِ پخته در گریس و گازوئیلِ داغ پتکِ دسته فلز
بیشتر بخوانید(برای خوزستان بی نفس) تلفن را که برداشتم، به سرفه افتادم. سکوتِ سنگینِ خاک بود و صدایی که در دل سنگینیِ، تاریکی میگرفت. به یاد آوردم، ظهری روشن از اواخر اسفند را. ظهری زنده که بوتهزاران گلهای سپیدش، بیشباهت بود به اسفندهای روی آتش این روزها. خورشید شفاف بود، آسمان وعدهای نبود که نعشِ پرندگان مرده را، در جیبها بچلاند.
بیشتر بخوانید
دستم را میکنم در جیب کاپشنام. ساعت را در میآورم، ساعت 2:08 دقیقهی بامداد است! پریدن از خواب، تشنگی، رودههایم از گرسنگی قار و قور میکند! ولی درد ضربهای که به سرم خورده بود کمک میکند همه چی رو فراموش کنم. هنوز چند نفری نخوابیدهاند و دارن بلند بلند حرف میزنن، میخندند و به در و دیوار میکوبند. خودم را
بیشتر بخوانید
میروم خوزستان به دیار دوستان/ تا ببینم عشقام را/ در دیار غربت با دلی پر حسرت/ مردم از غم ای خدا/ سینهای سوزان دارم/ عاقبت درد جدایی میکشدم/ … یاد آن شبها بهخیر در کنار کارون/ … چه زیبا و فرحافزاست کارون … شعر بالا متن ترانهای از علی نظریست که در دستگاه شور با سازهای ویولن، ضرب، قانون، عود،
بیشتر بخوانید
تمام وقایع عینا مثل یک فیلم در ذهنام نقش بسته، اوایل سال ۶۸ بود. در پالایشگاه گاز طبیعی جم(ولی عصر) بوشهر کار میکردم. یک روز همه متعجب شدیم وقتی که یکی از کارمندان امور اداری گفت رئیسجمهور تا دو هفتهی دیگر برای افتتاحِ فاز ۲ به پالایشگاه میآید. چنین چیزی برای ما که آنجا مشغول بودیم غیرقابل تصور بود، چرا
بیشتر بخوانید
*لُرها آمدند ! آی اومدن! آی اومدن! اونا که به شب میگن: شو اومدن به تب میگن: تو اومدن به خواب میگن: خو اومدن به آب میگن: او اومدن آی اومدن! آی اومدن! تصنیف بالا، خاطرهی من از دوران کودکی، در یکی از محلات قدیمی اصفهان است. بیوهزنی صُغری نام و معلومالحال (که صیغهی اهل حجره و بازار بود گاه
بیشتر بخوانید
